Bankgeheimen

België gaf bankgeheim prijs

2011-10-07T05:31:00.000-07:00

Kapitaal is zo schuw als een hert. Daarom werden in het fiscaal hoog belaste België kapitaalopbrengsten altijd lager belast dan arbeid en vielen deze onder het bankgeheim. Onder druk van de EU moest het koninkrijk, evenals andere belastingparadijzen het bankgeheim versoepelen.

België wilde tot dusver (zoals Oostenrijk, Luxemburg, Liechtenstein, Zwitserland en Andorra) geen informatie over rente-inkomsten van EU-spaarders naar de overheden van hun thuisland doorleiden. Dat is inmiddels veranderd.

35% Bronbelasting voor buitenlanders

Buitenlanders met een rekening in België moesten in het verleden over de rente op zichtrekeningen, spaarrekeningen of depositotegoeden 20% bronbelasting betalen. In ruil daarvoor was hun anonimiteit gegarandeerd. Op 1 Juli 2011 steeg dat percentage tot 35%.

Volgens EU-regelgeving hebben banken de plicht om:

ofwel informatie over de rente-inkomsten aan de belastingdienst van de andere EU-landen doorgeven;
ofwel bronbelasting heffen.

België, Luxemburg, Oostenrijk, Zwitserland, Liechtenstein en Monaco kozen ooit voor de tweede oplossing. Op die manier wilden ze hun fiscale geheimhouding bewaren. Maar inmiddels heeft België vroegtijdig haar bankgeheim prijsgegeven.

Om niet op de OESO-lijst van belastingparadijzen te belanden, doet België sinds 2010 mee bij de informatieuitwisseling tussen de belastingdiensten van de EU-lidstaten.

Welke informatie krijgt de fiscus van de Belgen?

Nederlandse belastingplichtigen moeten er dus rekening mee houden dat de rente op spaarrekeningen of termijndeposito's aan de Nederlandse belastingdienst worden gerapporteerd. De fiscus in Nederland ontvangt dan van het Belgische Ministerie van Financiën naast het rentebedrag ook de naam van de rekeninghouder, zijn adres,bankgegevens en rekeningnummer.

2011-08-24T16:20:00.000-07:00

Verzekeringsfraude loont niet

Vandaag hoorde ik weer iemand van een verzekeringsmaatschappij, die zich beklaagde over verzekeringsfraude. Vooral na introductie van nieuwe smartphone-modellen hopen zich bij aansprakelijkheidsverzekeraars de verdachte schadeclaims op, bijvoorbeeld wanneer er een nieuwe iPhone uitkomt.

Schade-afwikkeling bij WA-verzekeringen

Nu moet u weten dat ik de klachten over verzekeringsfraude soms nogal overdreven vind. En nóg minder kan ik me voorstellen dat nieuwe smartphone-modellen dat valsspelen doen toenemen. Of laat ik het zo zeggen: áls het al waar is, dan hebben mensen gewoon geen idee ervan hoe de schaderegeling bij een WA-verzekering geregeld is. Want verzekeringsfraude levert hen in dit geval niets op.

Stel dat iemand een iPhone 4 heeft. In het najaar komt de nieuwe 5-serie, die de betrokkene waanzinnig graag wil hebben. Hij vraagt daarom aan een vriend om zijn oude iPhone 4 per ongeluk in het aquarium te laten vallen, om die vervolgens te claimen op de aansprakelijkheidsverzekering van de vriend.

Laten we aannemen dat de WA-verzekering het verhaal van dat aquarium gelooft. Wat ontvangt de frauduleuze eiser dan? Een nieuwe iPhone 5? Natuurlijk niet!

Vergoed wordt de dagwaarde van de nu onbruikbare iPhone 4. Dat is het bedrag dat de iPhone 4 op de markt nog waard was voordat de schade zich heeft voorgedaan. En hoe komen schadebehandelaren dan aan dat bedrag? Welnu, door bijvoorbeeld op Ebay of Marktplaats te kijken voor hoeveel ongeveer eenzelfde oude iPhone 4 verhandeld wordt. En daarnaast zijn er op internet ook online rekenmodules beschikbaar daarvoor.

Valse schadeclaims brengen minder op dan verkoop op Marktplaats

De frauduleuze smartphone-bezitter ontvangt van de WA-verzekering nooit meer dan hij eigenlijk zou krijgen bij verkoop van zijn gebruikte iPhone. Omdat schadebehandelaren doorgaans zeer zuinige mensen zijn en dagwaardes bij voorkeur naar beneden afronden, brengt de valse claim waarschijnlijk zelfs minder op dan een verkoop op Ebay of Marktplaats of na plaatsing als “kleintje” in de plaatselijke krant.

Misschien moeten verzekeringsmaatschappijen gewoon daarover informeren als ze iets willen ondernemen tegen verzekeringsfraude.

Criminelen ontdekken elektronisch betalen

2011-05-26T15:26:00.000-07:00

Het gebruik van elektronisch betalen in Nederland neemt toe. Al ongeveer 66 procent van alle bankrekeninghouders wikkelt zijn bankzaken online af en in 2010 werden niet minder dan 2 miljard pinbetalingen verricht. Tegelijkertijd wil in de toekomst meer dan 40 procent van de Nederlanders met zijn mobiele telefoon betalen, een potentieel transactievolume van miljarden euro´s.

Gebruik van elektronisch betalen voor witwaspraktijken

Maar van deze trend profiteren ook in toenemende mate criminelen voor hun witwaspraktijken. De reden: steeds meer elektronische betaalmethoden voor het internet of de mobiele telefoon worden ontwikkeld zonder deze voldoende te toetsen aan de manipulaties van de georganiseerde misdaad. Dat blijkt uit recente marktonderzoeken.

Cyber-witwassen, een nieuw fenomeen

Met de explosieve toename van het aantal elektronische betaalmethoden verliest contant geld in toenemende mate zijn betekenis als middel bij uitstek voor het witwassen van geld. In plaats daarvan maken criminelen steeds vaker gebruik van nieuwe mogelijkheden die voortvloeien uit zogenaamd cyber-witwassen. Zo leggen de boeven zich voornamelijk toe op systemen voor mobiel betalen die los van een bankrekening functioneren.

Internetbedrijven onvoldoende voorbereid

Veel bedrijven die als aanbieder van systemen voor mobiel betalen of als marktpartijen op internet actief zijn, worden direct getroffen door deze ontwikkeling. Want nieuwe regelgeving met betrekking tot het witwassen van gelden zal in de toekomst voorschrijven dat personen die commercieel in goederen handelen en daarvoor betalingen verrichten, moeten voldoen aan bepaalde eisen met betrekking tot zorgplicht. Daartoe behoort onder meer het controleren van de identiteit van contractspartners om niet zelf strafbaar te zijn voor het witwassen van gelden.

Veel toonaangevende internetbedrijven begeven zich momenteel in een onverantwoorde wedloop bij de introductie van nieuwe elektronische betaalmiddelen, zonder daarbij voldoende rekening te houden met het potentiële gevaar voor witwaspraktijken.

Tegelijkertijd zijn ook wetgevende instanties en rechtshandhavers doorgaans onvoldoende op de hoogte van de nieuwe methodes en lopen zij bij de preventie en bestrijding van het “virtuele witwassen” ver achter achter bij de georganiseerde misdaad.

Identificatie van de klant staat centraal

Meer voorlichting over de risico's en de bestrijding van “cyber-witwassen” is derhalve dringend geboden. Dat geldt met name op het gebied van “Customer Due Diligence”, dat wil zeggen: de identificatie van de klant bij de controle van transacties in het betalingsverkeer en de goedkeuring van nieuwe betaalmethodes. Daarenboven ontbreekt het in bedrijven die geen deel uitmaken van de financiële sector vaak aan know-how over de uitbreiding van rapportageverplichtingen.

Juridische veranderingen en steeds complexere fraudescenario’s houden de branche momenteel voortdurend bezig. Internetbedrijven doen er goed aan om zorgvuldig te onderzoeken in hoeverre men voorbereid is op de nieuwe uitdagingen? In dat verband werd door middel van een enquete onder banken en leasemaatschappijen bij onze oosterburen al getoetst of er preventieve maatregelen in voorbereiding waren en wat de voortgang van die fraudepreventie was.

In de schulden door rood staan

2011-05-26T10:23:00.000-07:00

Altijd genoeg geld op je rekening hebben staan, óók als het salaris eens wat later bijgeboekt wordt. Dat is voor veel Nederlandse consumenten een belangrijk goed. Krediet op de betaalrekening is in dat verband nauwelijks nog weg te denken. Bijna een op de zes bankklanten staat wel eens rood.

Rood staan duurste vorm van krediet

Dat betekent dat zelfs als het saldo op de rekening wordt overtrokken, er nog steeds geld beschikbaar is. Geld echter, dat evenals elke andere lening rente kost. Inmiddels verlangen sommige banken al 20 procent (!) rente zodra de rekening een debetsaldo vertoont en de kredietfaciliteit wordt aangesproken.

Maar de Nederlandse consument is er zich nauwelijks van bewust dat rood staan op je betaalrekening gewoonweg de duurste vorm van krediet is. Is het krediet eenmaal opgebruikt dan heeft de klant niet méér geld beschikbaar dan het geld dat er maandelijks op zijn rekening binnenkomt. En van dat geld moet dan nog de rente voor de roodstand worden afgetrokken, en dát maand na maand!

Tip: spreek je spaargeld aan als je even krap zit

Zeker, het kan een geruststelling zijn om altijd geld op je rekening te hebben als het salaris eens een keer niet op tijd wordt betaald, want daardoor is overbrugging naar de eerstvolgende betaaldag altijd verzekerd. Maar eigenlijk zou men in zo´n geval beter eerst op een spaarrekening terug moeten vallen om in een noodgeval over geld te beschikken.

Krediet op je betaalrekening is altijd het begin van een schuldenval, aangezien dat ooit een keer opgebruikt is en met rente moet worden terugbetaald.

Vrouwen krijgen sneller krediet op internet

2010-08-13T11:23:00.000-07:00

Het vrouwelijke geslacht wordt door banken nog steeds gediscrimineerd. Veel mannen denken nog altijd dat vrouwen niet met geld kunnen omgaan. Online hebben vrouwen echter betere kredietkansen dan mannen.

Op internetkredietmarkten scoren vrouwen beter

Vrouwen hebben volgens een recente studie bij het zoeken naar zakelijke leningen op internetkredietmarkten aanzienlijk meer kans dan bij banken. Maar terwijl vrouwen op het internet vaak betere kredietkansen hebben, worden zij als zakelijke klanten door banken nog steeds gediscrimineerd volgens het DIW (Deutsche Institut für Wirtschaftsforschung) in Berlijn.

Vrouwen kunnen zaken beter online regelen

Voor het onderzoek werd de verstrekking van zakelijke leningen op het grootste Duitse internet-kredietplatform Smava onderzocht. Daarbij werd aangetoond dat vrouwen iets betere kansen op een zakelijke lening hebben dan mannen.

Een volstrekt ander beeld vertoont volgens de DIW-studie de kredietverlening in het traditionele bankbedrijf. Dat toonde aan dat deze instellingen bij hun zakenpartners de neiging hebben om vrouwen te discrimineren.

De vooroordelen van managers

De oorzaken daarvoor kunnen liggen in geslachtsspecifieke clichés, zegt DIW-experte Nataliya Barasinska. Velen geloven waarschijnlijk nog steeds dat vrouwen minder vaardigheden op het gebied van ondernemen hebben. Op internet-kredietmarkten spelen deze clichés klaarblijkelijk geen rol meer.

Hypotheek niet meer op te brengen?

2010-01-08T13:16:00.000-08:00

Huiseigenaren die hun hypotheek niet meer kunnen betalen, doen er goed aan om het pand zélf in de verkoop te brengen als verkoop niet meer af te wenden is. Gedwongen verkoop via een veiling levert gemiddeld 20% minder op.

Hoe hou ik mijn huis weg bij de veiling?

Gelukkig zijn er ingeval van betaalachterstanden mogelijkheden om het niet tot een gedwongen verkoop te laten komen. Blijf niet bij de pakken neerzitten en wachten tot de bank zich bij je meldt. Eigen initiatief kan een hoop narigheid voorkomen.

Banken staan meestal niet afwijzend tegenover een regeling. Gedwongen verkoop is ook voor hen niet de beste optie.
Bij ontslag is tijdelijke opschorting van de betalingen bespreekbaar. Vind je een nieuwe baan, dan mag je die achtergebleven termijnen weer inlopen.
Laat fiscale renteaftrek per maand verrekenen via een verzoek tot voorlopige teruggaaf.
Vraag bij de gemeente na of je aanspraak maakt op woonkostentoeslag, een tijdelijke inkomensaanvulling vergelijkbaar met huursubsidie.
Laat de Gemeentelijke Kredietbank in het kader van een schuldsanering voor je onderhandelen met andere schuldeisers.
Kom je misschien in aanmerking voor een aanvullend krediet in de vorm van een woonlastenfaciliteit als je een hypotheek met Nationale Hypotheek Garantie (NHG) hebt?

Meer weten? Wat als je de hypotheek niet meer betalen kan?

Inzage VS in Europese bankgegevens

2009-12-11T14:29:00.000-08:00

Haastig wilde de EU-commissie afgelopen maand buiten het Parlement om een akkoord over toezicht op bancaire gegevens in werking stellen.

Maar bankklanten in Europa hoeven zich vooralsnog geen zorgen te maken dat Amerikaanse speurders naar terroristen onevenredig toegang tot hun bankgegevens zullen krijgen. Een daarvoor bedoelde overeenkomst, die het mogelijk moest maken dat de Amerikaanse autoriteiten een ongelimiteerde blik op de nationale en pan-Europese overschrijvingen en bankrekeningen konden werpen, is door Duitsland, Frankrijk, Finland en Oostenrijk op de valreep geblokkeerd.

Weliswaar hadden de genoemde landen in principe geen bezwaar tegen een kontrole op verdachte bankbewegingen om zo terroristen buiten spel te zetten. Maar ze keurden het af om bij het overeenkomen van een dergelijke regeling het Europees Parlement te passeren.

De EU-commissie en het huidige Zweedse EU-voorzitterschap wilden een met Washington daartoe gesloten overeenkomst op 30 november namelijk door de Ministerraad laten ratificeren. Een dag dus vóór de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, dat voorschrijft dat dergelijke besluiten moeten worden goedgekeurd door de parlementsleden.

Verplaatsing SWIFT-servers naar Europa

Tot dusver hebben de Amerikaanse autoriteiten een volstrekt ongecontroleerde toegang tot de Europese gegevens, omdat de SWIFT-servers die de wereldwijde financiële transacties voor banken afwikkelen, allemaal in de Verenigde Staten staan. Na felle protesten in Europa over de vrije toegang van de VS-autoriteiten tot Europese rekeningactiviteiten, zullen de transacties vanaf 2010 uitsluitend worden verwerkt door nieuwe Swift-servers in Europa. Maandenlang drongen de VS erop aan om ook daar toegang te krijgen. Maar dat kan nu alleen met goedkeuring van de EU en op basis van een overeenkomst.

Privacy onvoldoende gewaarborgd

Tegen het thans voorliggende ontwerp hebben sommige regeringen bezwaren in relatie tot het recent gesloten Verdrag van Lissabon. Maar er zijn ook problemen met betrekking tot de privacy-waarborgen. De VS krijgen volgens de overeenkomst geen algemene toegang tot bankgegevens en inzage is alleen toegestaan als er sprake is van een lopend terrorisme-onderzoek én na verkregen goedkeuring door de bevoegde EU-autoriteiten. Maar er blijft toch bezorgdheid dat de procedure niet voldoet aan de Europese normen inzake gegevensbescherming.